Μια δράκα δράκοι Παραμύθια για ατρόμητους, μεγάλους και μικρούς στις 12/3/17


Μια δράκα δράκοι
Παραμύθια για ατρόμητους, μεγάλους και μικρούς.

Κυριακή 12/03/2017, στις 12:00
Χώρος Τέχνης «Ιδιόμελο», Μαρούσι
Διάρκεια: 50΄
Είσοδος: 5 ευρώ


Η αφηγήτρια Νάγια Οικονομοπούλου και ο μουσικός Τάσος Αποστόλου, την Κυριακή 12 Μαρτίου 2017, στις 12:00, στον Χώρο Τέχνης «Ιδιόμελο» (Μαρούσι), με μουσικές και παραμύθια μαγικά και ευτράπελα από την ελληνική λαϊκή παράδοση, θα καλωσορίσουν ατρόμητους μεγάλους και μικρούς, για να αναμετρηθούν όλοι μαζί με δράκους φοβερούς! Βοηθοί ακάματοι στο πλευρό τους θα είναι νιούτσικοι γενναίοι, παλικαράκια τυχερά και …ένας γάτης που μιλά!

Αφήγηση:                     Νάγια Οικονομοπούλου
Μουσική:                      Τάσος Αποστόλου
Διάρκεια:                      50 λεπτά
Είσοδος:                        5 ευρώ
Πότε:                              Κυριακή 12 Μαρτίου 2017, στις 12:00
Πού:                               Χώρος Τέχνης «Ιδιόμελο»,
Ελευθερίου Βενιζέλου 17 και Βασιλέως Κωνσταντίνου, Μαρούσι (πλησίον σταθμού Η.Σ.Α.Π.)
Κρατήσεις:                    210 6817042, 210 8050869,
Πληροφορίες:              www.idiomelon.gr
Εκδήλωση facebook: μια δράκα δράκοι


Βιογραφικά:
Η Νάγια Οικονομοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε μετάφραση στο Γαλλικό Ινστιτούτο και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και συνεργάστηκε με σημαντικούς εκδοτικούς οίκους.
Σύντροφοί της από την παιδική της ηλικία ήταν η Τρισεύγενη, η Πούλια κι ο Αυγερινός, ο Μπιλμέμ κι ο Μισοκοκκοράκης. Όταν κάποτε, από τύχη, συναπαντήθηκε με την Κατσιβέλα του παραμυθιού και τον Γιαννάκη, ευθύς τους πήρε στο κατόπι και βρήκε τον δρόμο της στο δάσος με τα παραμύθια. 
Αγαπά να αφηγείται, παραδοσιακά κυρίως, παραμύθια και μύθους σε μικρούς και μεγάλους, σε συντροφιές, βιβλιοθήκες, σχολεία, καφενεία, πολυχώρους και πολιτιστικά στέκια, και υλοποιεί την αφηγηματική δράση «Σπεροκαθίσματα – Παραμύθια κατ’ οίκον».

Ο Τάσος Αποστόλου ζει στην Αθήνα. Σπούδασε φιλοσοφία, παιδαγωγικά και ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αρμονία με τον συνθέτη Μπάμπη Κανά.
Ως αυτοδίδακτος μουσικός, παίζει μια μεγάλη γκάμα οργάνων (μαντολίνο, βιολί, κιθάρα, πιάνο, τουμπελέκι, τύμπανα και φλάουτο). Σημαντικό στοιχείο της ενασχόλησής του με την μουσική είναι η έρευνα και ο πειραματισμός. 
Ως μέλος πολλών μουσικών συνόλων, όπως τα Baroque Ensemble, Οδοιπόροι, Τρίο Σασπένς, συμμετέχει σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με ρεπερτόριο που κυμαίνεται από το μπαρόκ έως την παραδοσιακή μουσική.


To Magico Guitar Trio στις 31/3/17


Το ''Magico guitar trio ' είναι ένα νεοσύστατο "μαγικό" κιθαριστικό τρίο, 'με τον Γιώργο Γιαννόπουλο, την Μαρία Βουτσινά και τον Κώστα Σμόνο. Ξεκινάει την πρώτη του εμφάνιση για το 2017 στον χώρο τέχνης Ιδιόμελο στο Μαρούσι την Παρασκευή 31 Μαρτίου στις 9:30 μμ.
Θα τους ακούσετε σε ένα πολύ ξεχωριστό πρόγραμμα που γεφυρώνει διάφορες εποχές της μουσικής. Από την κλασσική στην τζαζ , από τους Beatles στον Χατζιδάκι. 
Περισσότερες πληροφορίες για το νέο αυτό σχήμα στη σελίδα τους στο Facebook ''Magico guitar trio ''.
Παρασκευή 31 Μαρτίου
Ώρα: 9:30 μμ
Είσοδος: 10 ευρώ (με κρασί)
Διεύθυνση: Ελευθερίου Βενιζέλου 17 και Βασιλέως Κωνσταντίνου, Μαρούσι, κοντά στον ΗΣΑΠ
Πληροφορίες - κρατήσεις: 210 6817042 & 2108050869


Το Ιδιόμελο στη Γέφυρα!

Ιδιόμελο- Ένας ιδιαίτερος χώρος τέχνης στο Μαρούσι

  
20170213_180234_resized_1



Γράφει η Μυρτώ Τουλούπη
Στη συμβολή των οδών Ελευθερίου Βενιζέλου και Βασιλέως Κωνσταντίνου στο Μαρούσι και συγκεκριμένα στον αριθμό 17, βρίσκεται ένα ιδιαίτερο και φτιαγμένο με αγάπη νεοκλασικό οίκημα, το όνομα αυτού, «Ιδιόμελο». Πέραν από προσωπική κατοικία της ιδιοκτήτριάς του, κυρίας Γεωργίας Δεληγιαννοπούλου, αποτελεί και έναν  χώρο τέχνης και προαγωγής του πολιτισμού. Το εσωτερικό του σπιτιού είναι κατάλληλα διαμορφωμένο, έτσι ώστε να φιλοξενεί θεατρικές και μουσικές παραστάσεις. Η ιδιαιτερότητα του χώρου έγκειται στο γεγονός ότι δεν χρειάζονται μικρόφωνα και ηχεία. Το ψηλό ταβάνι δημιουργεί την αίσθηση ενός συναυλιακού χώρου, από πλευράς ηχητικής.
Το οίκημα στο οποίο στεγάζεται σήμερα το «Ιδιόμελο», αναπαλαίωσε η κυρία Δεληγιαννοπούλου, με δικά της χρήματα κυρίως για λόγους «υπαρξιακούς». Η ίδια έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στον Παράδεισο του Αμαρουσίου και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει  είδε αυτόν τον Παράδεισο «να γίνεται βωβούπολη». Έτσι, αποφάσισε να διαθέσει τα χρήματα των αντιπαροχών για τη δημιουργία ενός χώρου τέχνης, τον οποίο όμως δεν είχε εξ’ ολοκλήρου φανταστεί· «δεν είχα έναν ξεκάθαρο στόχο στο μυαλό μου. Ήξερα μόνο ότι θέλω να το φτιάξω, να αποκαταστήσω κάτι από αυτήν την απώλεια, που εγώ η ίδια είχα υποστεί στον δικό μου χαμένο Παράδεισο. Η δική μου η γενιά είδε όλη την Αθήνα και την Ελλάδα εν γένει, μέσα σε χρόνο ρεκόρ να καταστρέφονται, να μεταμορφώνονται. Αυτό για μένα ήταν δύσκολο, δεν μπορούσα να το διαχειριστώ. Σκέφτηκα λοιπόν να επισκευάσω το σπίτι αυτό, δεν ήξερα όμως τι ακριβώς ήθελα να το κάνω, δεν φανταζόμουν τον εαυτό μου να το κατοικώ, δεν είχα λόγο να ζω σ’ ένα παλάτι. Υπήρχε στο βάθος του νου μου όμως μια σκέψη, ότι μπορούσα να το μοιραστώ με άλλους, ότι μπορούσα να κάνω πράγματα που σχετίζονται με τον πολιτισμό».
Η αναπαλαίωση  του σπιτιού τελείωσε το 2008, ενώ το «Ιδιόμελο» ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2009. Όπως μας είπε και η κυρία Δεληγιαννοπούλου «με τον σύντροφό μου ,τότε, Μανώλη Γιούργο, ο οποίος είναι δάσκαλος και ηθοποιός ξεκινήσαμε μαζί. Η πρώτη θεατρική παράσταση που παρουσιάστηκε στο Ιδιόμελο, ήταν του Μανώλη. Έτσι ξεκίνησαν όλα. ‘Εκτοτε, άρχισαν να επικοινωνούν μαζί μας διάφοροι μουσικοί και τραγουδιστές, σιγά- σιγά, χωρίς να κάνουμε εμείς κάτι ιδιαίτερο από πλευράς δημοσίων σχέσεων. Τα τελευταία χρόνια προσπαθούμε να οργανωθούμε περισσότερο στο κομμάτι αυτό, της επικοινωνίας».
Το όνομα του χώρου διαθέτει με τη σειρά του μια ξεχωριστή σημασία. Όπως μας είπε η κ. Δεληγιαννοπούλου, ένα βράδυ το ονειρεύτηκε και είπε «αυτό είναι»! «Δεν ήξερα τι σήμαινε ακριβώς. Στη δική μου τη συμβολική, το ιδιόμελο είναι η ελάχιστη ελευθερία, που έχεις μέσα σε μια δεδομένη μελωδία, να εκφράσεις το δικό σου μέλος, αλλά σε μια παρτιτούρα που είναι δοσμένη. Με άλλα λόγια τα όρια της ελευθερίας μας είναι μεν μικρά, αλλά παρόλα αυτά έχουμε μια μικρή ελευθερία να κάνουμε το δικό μας. Το Ιδιόμελο είναι η δική μου ελευθερία».
Πέραν από τις παραστάσεις που διοργανώνονται στο «Ιδιόμελο», η κ. Δεληγιαννοπούλου έχει συγκροτήσει δύο θεατρικές ομάδες. Η ίδια έχει εργαστεί για χρόνια σε σχολεία διδάσκοντας νεοελληνική Γλώσσα , Λογοτεχνία και θεατρικό παιχνίδι. Οι σπουδές της στο θέατρο και η αγάπη της για την τέχνη αυτή, ήταν που την ώθησαν στην άσκηση των σπουδών της στα παιδιά, μέσα από το θεατρικό παιχνίδι. Παράλληλα, έγραφε θέατρο για παιδιά, ενώ έχει διακριθεί με το 1ο κρατικό βραβείο θεατρικού έργου. Έτσι και στον χώρο του «Ιδιόμελου» λειτουργούν τη χρονική αυτή στιγμή, μια παιδική θεατρική ομάδα με παιδιά δημοτικού  και μια ενηλίκων. Στην πρώτη, διδάσκονται τραγούδια και θεατρική αγωγή. Την περίοδο αυτή, η ομάδα ασχολείται με τον θεματικό κύκλο «μύθοι και τραγούδια της θάλασσας», ενώ κατά την λήξη του σχολικού έτους τα παιδιά θα παρουσιάσουν μια θεατρική παράσταση. Επιπλέον, η κ. Δεληγιαννοπούλου μαθαίνει στα παιδιά να πλέκουν. Η ομάδα των ενηλίκων συνιστά μια μουσική ομάδα «αλληλεγγύης». Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ενήλικες που αγαπούν τη μουσική, αλλά δεν ασχολούνται επαγγελματικά με αυτήν, έχουν συγκροτήσει την εν λόγω ομάδα διοργανώνοντας συναυλίες με αντίτιμο τρόφιμα ή οτιδήποτε άλλο προκύπτει σαν αίτημα. Οι παραστάσεις των θεατρικών αυτών ομάδων παρουσιάζονται τόσο στο «Ιδιόμελο», όσο και σε άλλους χώρους, όπως είναι η «Ρεματιά» Χαλανδρίου.
Προσεχώς στο «Ιδιόμελο» μπορεί κανείς να βρει παραστάσεις κάθε είδους. Μετά το Πάσχα η ομάδα ενηλίκων ετοιμάζει μια παράσταση για τη γυναίκα, με ιστορίες και τραγούδια γραμμένα από τα μέλη της ομάδας, ως ένα αφιέρωμα στη θηλυκότητα, στις όψεις και τα δεινά της γυναίκας, στην ελευθερία της.  Ακόμα, μέχρι τον Μάιο θα υπάρξουν συναυλίες, παραστάσεις θεάτρου αλλά και αφήγησης για μικρούς και μεγάλους.  Ο Μάνος Αβαράκης θα κάνει δύο συναυλίες στον χώρο, θα παρουσιαστεί επίσης «Ο Πέτρος και ο Λύκος» του Σεργκέι Προκόφιεφ , ένα πρόγραμμα με ένα μικρό τρίο κλασικής μουσικής. Ένα εξίσου ενδιαφέρον σχήμα με τρεις κιθαρίστες και διάφοροι νέοι συνθέτες και τραγουδοποιοί θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους, εντός της σεζόν αυτής στο «Ιδιόμελο».
«Με το πέρασμα του χρόνου, το Ιδιόμελο αποκτά κόσμο που το αγαπά. Με τη σειρά μου κι εγώ δεν θα το άλλαζα με τίποτα. Εδώ, είναι ο επαγγελματικός, ο καλλιτεχνικός και ο προσωπικός μου χώρος. Είναι ο χώρος της υπαρξιακής μου χαράς κι εκπλήρωσης. Είναι σπουδαίο να έχεις τη δυνατότητα να κάνεις πράγματα που αγαπάς και να μπορείς να τα μοιράζεσαι με τους άλλους. Εγώ, ήθελα ακριβώς αυτό που έχω, να μπορώ να μοιράζομαι τον χώρο αυτό, να μπορεί ο κόσμος να γνωρίσει την ιστορία αυτού του σπιτιού, τον πολιτισμό του. Το Ιδιόμελο είναι για εμένα, κάτι παραπάνω από αντάξιο των προσδοκιών μου», μας λέει η κ. Δεληγιαννοπούλου.20170213_175022_resized_1
Μέσα στον μήνα Φεβρουάριο, στο «Ιδιόμελο» θα παρουσιαστεί η μουσικο-θεατρική παράσταση της Τζένης Δριβάλα, «Μια Ντίβα διασκεδάζει». Πρόκειται για παράσταση περιορισμένων εμφανίσεων, ενώ τα κείμενα και τη σκηνοθεσία έχει επιμεληθεί η ίδια, η κ. Δριβάλα. H  «Γέφυρα» βρέθηκε στο «Ιδιόμελο» και στις πρόβες της παράστασης και συνομίλησε με τη σπουδαία σοπράνο, Τζένη Δριβάλα και τους συμπρωταγωνιστές της, τον ηθοποιό Γιάννη Παπαθύμνιο και τον μουσικό Δημήτριο Καραμανώλη.
Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια για τη  παράσταση, που θα δούμε  το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου, εδώ στο «Ιδιόμελο»;
Τζένη Δριβάλα: Σκέφτηκα ότι μέσα στις απόκριες μπορούμε να ανεβάσουμε κάτι εύθυμο, χιουμοριστικό, που να σαρκάζει και να σατιρίζει τον εαυτό του. Εξ’ ου και ο τίτλος. Επέλεξα μια σειρά από άριες μπραβούρας, από κωμικές όπερες, οπερέτες και μιούζικαλ προκειμένου να τις συνδέσω μεταξύ τους και να γίνει ένα συνολικό θέαμα, γιατί δεν ήθελα να είναι απλά ένα ρεσιτάλ. Έτσι, έγραψα κάποια κείμενα, τα οποία εισάγουν τον θεατή στο «περί τίνος πρόκειται», δηλαδή στο τι είναι αυτή η σκηνή που θα δει, τι είναι αυτός ο χαρακτήρας. Τα κείμενα αυτά εκφράζει ο Γ. Παπαθύμνιος, με τον οποίο έχω συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν, όμως αυτή τη φορά δεν παραμένει σε αυτά τα κείμενα, η παράσταση μοιάζει με standup comedy, αυτό που καλείται να κάνει δηλαδή, έχει και ένα διάλογο με το κοινό. Υπάρχουν διάφορες αστείες παρεμβάσεις – παρατηρήσεις της σκηνής, στις οποίες συμμετέχει ενεργά και ο πιανίστας μας, Δ. Καραμανώλης, οπότε γίνεται μια ενημερωτική, απ’ τη μια μεριά, αλλά εύθυμη, χιουμοριστική, σατιρική, σαρκαστική πολλές φορές αντιμετώπιση όλου του πράγματος από την άλλη. Αυτή ήταν η ιδέα μου, να δημιουργήσω ένα τέτοιο θέαμα, κάτι χαρούμενο και διασκεδαστικό.
Γιάννης Παπαθύμνιος:  Αρχικά, ο πρώτος λόγος που θα πω, είναι ότι το λέω στους φίλους μου, το λέω και τώρα δημόσια, πως χαίρομαι ιδιαιτέρως , που γνώρισα και συνεργάζομαι με την Τζένη Δριβάλα, γιατί κοντά της έμαθα να ακούω όπερα, που δεν άκουγα πρωτύτερα. Δεν το λέω για κομπλιμέντο, έτσι είναι. Οι καταβολές μου δεν είναι της κλασικής κουλτούρας, μετά από τόσα χρόνια στο θέατρο έμαθα να ακούω και κλασική μουσική και όπερα και ειλικρινά χάνομαι, από ηθοποιός μετατρέπομαι σε θεατή, σε αυτό το μεγαλείο που ακούω. Για πρώτη φορά καλούμαι να κάνω έναν τέτοιο ρόλο, που έχει και στοιχεία επιθεώρησης θα έλεγα, είναι ένας κωμικός, όπως λέω εγώ κωμικο-τραγικός ρόλος, με αυτοσχεδιαστικό στοιχείο. Είναι θέμα κεφιού, σχετίζεται και με το ποιοι θα είναι οι θεατές, για να τους βάλω στο παιχνίδι του δικού μου παιξίματος. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση.
Δημήτρης Καραμανώλης: Είναι η δεύτερη παράσταση που κάνω με την κ. Δριβάλα εδώ, στο «Ιδιόμελο», έχω όμως συμμετάσχει και σε άλλες παραστάσεις της σε άλλους χώρους. Είναι μια ιδιαίτερη, μουσικο-θεατρική παράσταση, στην οποία έχω κι εγώ κάποιες ατάκες, κυρίως χιουμοριστικές- σατιρικές.
Πιστεύετε πως οι διάλογοι , έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί μπορούν να προσεγγίσουν και νεότερο ηλικιακά κοινό;
Τζένη Δριβάλα:  Οπωσδήποτε, όχι μόνο ένα πιο νεανικό κοινό , αλλά και οποιονδήποτε θέλει να παρακολουθήσει την παράσταση και δεν γνωρίζει όλους αυτούς τους χαρακτήρες και τις όπερες, ή από πού προέρχονται οι άριες. Δεν σημαίνει ότι αρέσει σε όλους η όπερα, ότι γνωρίζουν όλοι το πλαίσιο μέσα στο οποίο είναι τοποθετημένοι οι ρόλοι αυτοί. Έτσι, δίνουμε γρήγορα τις πληροφορίες αυτές με εύθυμο και όχι ακαδημαϊκό τρόπο.  Προσπαθήσαμε να αποφύγουμε μια παράθεση πληροφοριών που να μοιάζει με διάλεξη. Για όποιον λοιπόν δεν έχει παρακολουθήσει ξανά όπερα, πιστεύω πως θα είναι κάτι το ενδιαφέρον, ότι θα τον κερδίσουμε ως θεατή κι έπειτα θα πάει και στην όπερα. Γενικά, τα τελευταία χρόνια επειδή στήνω διάφορες παραστάσεις, στις οποίες διαλέγω συγκεκριμένα αποσπάσματα από όπερες, προσπαθώ να τα παρουσιάζω με τέτοιο τρόπο και με κείμενα πάντα συνδεδεμένα, που τον άνθρωπο που θα έρθει για πρώτη φορά και έχει ένα φόβο ακούγοντας τη λέξη «όπερα», μέσω του θεάματος αυτού και της διαφορετικότητάς του θα τον προσελκύσω, θα τον κερδίσω, να πάει να γνωρίσει τον κόσμο αυτό της όπερας χωρίς να φοβάται. Αυτό κατ’ εμέ είναι πολύ σημαντικό για τη δουλειά μου.     
Η παράσταση «Μια Ντίβα διασκεδάζει» θα παρουσιαστεί σε κάποιον άλλο χώρο, σε κάποια άλλη ίσως πόλη ή πρόκειται για παράσταση περιορισμένων εμφανίσεων;  Τι άλλα επαγγελματικά σχέδια έχετε;
Τζένη Δριβάλα: Η παράσταση θα παρουσιαστεί τώρα για πρώτη φορά, εδώ στο «Ιδιόμελο» , πιθανώς αν υπάρξει  ενδιαφέρον και προσέλευση να την ξανακάνουμε και σε άλλα μέρη, εκτός Αθηνών. Όσον αφορά στα πλάνα μου, πέραν από τα σχέδιά μου για το εξωτερικό, έχω και πάρα πολλά σχέδια που αφορούν την Ελλάδα, είμαι όμως σε μια φάση δισταγμού, λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε όλοι αυτή τη χρονική στιγμή.

Πώς γνωριστήκατε με την κ. Δριβάλα;
Γ. Παπαθύμνιος: Με την Τζένη γνωριστήκαμε εδώ, στο «Ιδιόμελο», μετά την παράσταση που έκανε, τον «Βυσινόκηπο». Για πρώτη φορά συνεργάστηκα μαζί της στο έργο «Η κυρία με τις καμέλιες», όπου έκανα τον ρόλο του πατέρα κι έκτοτε την «τσιγκλώ» συνέχεια, λέγοντάς της «θέλω να συνεργαστούμε πάλι, κι άλλο…!»
Τι είναι για εσάς το «Ιδιόμελο», γιατί το επιλέγετε τόσο συχνά για τις παραστάσεις σας;
Τζένη Δριβάλα Εγώ με το «Ιδιόμελο» έχω αποκτήσει μια πολύ ιδιαίτερη σχέση. Αυτό το σπίτι, αυτή η βίλα μου γεμίζει το κεφάλι με ιδέες, μπαίνω μέσα κι έχω 1000 καινούριες ιδέες. Λέω θέλω να κάνω αυτό το έργο σ’ αυτόν τον χώρο, μόλις μου πουν το «ναι», να το κάνουμε αυτό το έργο αλλά σε έναν άλλον χώρο, κάπου αλλού, λέω μα όχι, αυτό δεν γίνεται, εγώ θέλω στο «Ιδιόμελο», για εκεί το έχω σκεφτεί. Προσφέρεται πάρα πολύ λόγω των αιθουσών που έχει, λόγω του κήπου, χώρων που χρησιμοποιούμε πολύ στις παραστάσεις μας, ώστε ο θεατής να έχει την αίσθηση πως βρίσκεται σ’ ένα κινηματογραφικό πλατό, αυτή είναι η αίσθηση που δίνεται, ότι γίνεται μια κινηματογράφηση σε ένα σκηνικό και τυχαίνει εκείνη τη στιγμή να υπάρχουν θεατές. Έπειτα είναι η εγγύτητα του κοινού, που εμένα προσωπικά μου αρέσει πάρα πολύ, γιατί ερχόμενη από τη θητεία μου σε θέατρα με 1000-2000 θέσεις, όπου ο θεατής έχει ένα μεγάλο, γενικό πλάνο και πρέπει να πάρει κιάλια για να δει το πρόσωπό σου, ποιος είσαι, να σε αναγνωρίσει, εδώ υπάρχει μια αμεσότητα, η οποία όμως είναι δύσκολη γιατί ουσιαστικά είσαι γυμνός, εκτεθειμένος, ο θεατής όμως έχει, ανάλογα με το πώς θα στηθεί η παράσταση, τόσο κοντινά όσο και πιο μακρινά πλάνα. Γενικά, οι μικροί χώροι λειτουργούν και επιλέγονται πολύ, σε όλο τον κόσμο.

Πόσα χρόνια συνεργάζεστε με το «Ιδιόμελο»;
Γιάννης Παπαθύμνιος Εγώ  μετράω σ’ αυτόν τον χώρο 7 χρόνια, 7 χειμώνες. Τότε ήταν που η Γ. Δεληγιαννοπούλου και ο Μ. Γιούργος ήρθαν και μου είπαν εκτός απ’ όλα τ’ άλλα σ’ αυτόν τον χώρο, θέλουμε να κάνουμε και θέατρο. Εγώ τους είπα αμέσως «είμαι μέσα». Από τότε μέχρι σήμερα είμαστε μαζί. Έχουμε παίξει πάρα πολλά έργα και δύσκολα, εδώ στο «Ιδιόμελο», όπως Παπαδιαμάντη, Ελύτη, Στρατή Δούκα. Η λογοτεχνία είναι κάτι δύσκολο να το κάνεις θεατρική παράσταση, είναι δύσκολο να δραματοποιήσεις ποιήματα. Αυτό είναι όμως κέρδος για τον ηθοποιό, η τριβή του στα δύσκολα τον κάνει καλύτερο ηθοποιό, τα εύκολα είναι εύκολα, σαν τα πλαστικά ποτήρια, «πίνεις νερό και μετά τα πετάς».
Τι θα θέλατε να πείτε στον κόσμο, εν όψει της έναρξης των παραστάσεών σας για το έργο «Μια Ντίβα διασκεδάζει»;
Τζένη Δριβάλα : Θέλουμε όσοι δεν γνωρίζουν από όπερα, χωρίς φόβο και προκαταλήψεις να έρθουν να μας δουν. Είναι μια παράσταση για όλον τον κόσμο, όχι μόνο για τους λάτρεις της όπερας.  Τους διαβεβαιώ  λοιπόν, πως θα διασκεδάσουν!

Μια κατσαρόλα παραμύθια, το Σάββατο 4/3/17

Μια κατσαρόλα παραμύθια!!
Σάββατο 4 Μαρτίου, ώρα 18.00
Είσοδος: 5 ευρώ
Διάρκεια: 60΄

Η ομάδα αφήγησης "Χείλια...λένε παραμύθια" καλεί μικρούς και μεγάλους φίλους των παραμυθιών, το Σάββατο 4 Μαρτίου, στις 18:00,  στον όμορφο και φιλικό Χώρο Τέχνης Ιδιόμελο (Ελευθερίου Βενιζέλου 17 και Βασιλέως Κωνσταντίνου, στο Μαρούσι) να μαγειρέψουν και να απολαύσουν Μια κατσαρόλα παραμύθια: παραμύθια γεμάτα περιπέτειες, μαγικούς βοηθούς,  γεύσεις, καρυκεύματα και γλυκές μελωδίες!
Παραμύθια της προφορικής λαϊκής παράδοσης θα μας γνωρίσουν τρεις υπομονετικούς ταξιδιώτες, έναν βασιλιά και τις κόρες του, έναν φιλάργυρο χωριάτη, ένα παληκάρι από ζάχαρη, αλλά και τρεις κούκλες κουκλοθεάτρου, σπουδαίους πρωταγωνιστές σε δύο από τις ιστορίες. 
Τα παραμύθια διανθίζονται με τους μελωδικούς και ρυθμικούς ήχους μικρών μουσικών οργάνων (μαράκες, καλίμπα, shakers, αφρικάνικο ξυλόφωνο κ.α.) και κεφάτα τραγούδια a capella.
Η αφήγηση απευθύνεται σε παιδιά από 4 έως 104 χρόνων!
Αφήγηση: Πέγκυ Καραγιάννη, Βιργινία, Κοκκίνου, Καλλιόπη Λιαδή
Διάρκεια αφήγησης: 60 λεπτά
Είσοδος: 5 ευρώ
Πότε: Σάββατο 4 Μαρτίου, ώρα 18.00
Πού: Χώρος Τέχνης Ιδιόμελο, Ελευθερίου Βενιζέλου 17 και Βασιλέως Κωνσταντίνου, Μαρούσι
Πληροφορίες Ιδιόμελο: 210 681 7042, 210 8050869 
www.idiomelon.gr

Πληροφορίες Ομάδας αφήγησης ΧειΛΠαρ: 6982 382 666,
Email: xilialeneparamythia@gmail.com
Εκδήλωση στο FB: https://www.facebook.com/events/381336868905921/


Χείλια… λένε παραμύθια

Η ομάδα  Χείλια… λένε παραμύθια δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2016, από τρεις νέες αφηγήτριες που έχουν πολύ μεράκι και και αγάπη για τα παραμύθια, τη ζωή και τους ανθρώπους! Πιστεύουν στη δύναμη τους και στη δύναμη που μπορούν να δώσουν σε  όσους τα ακούν.
Σε μια εποχή που οι προσωπικές σχέσεις και η επικοινωνία, αρκετές φορές περιορίζονται στον πλοήγηση του διαδικτύου, η ομάδα μας αντιπροτείνει την άμεση επικοινωνία και επαφή, μέσα από τον αφηγηματικό λόγο και το μοίρασμα των ονείρων αλλά και των αγωνιών μας.  Οι μύθοι  και τα παραμύθια μπορούν να ξορκίσουν τις δεύτερες και να μας κάνουν να πιστέψουμε και να ακολουθήσουμε τα πρώτα! Έτσι ως αφηγήτριες ελπίζουμε κι ευχόμαστε να γινόμαστε το όχημα για να ταξιδέψει ο κάθε ακροατής μας σε έναν κόσμο αναζήτησης και ανακάλυψης γεμάτο ομορφιά, σοφία και αναπτέρωση! 


Λίγα λόγια για εμάς...

Πέγκυ Καραγιάννη
Όλα ξεκινούν από ένα όνειρο, αυτό της χορεύτριας κλασσικού χορού.
Από μικρή συμμετέχει σε διάφορες ομάδες, χορευτικές και θεατρικές. Και έτσι ανακαλύπτει την Τέχνη των Τεχνών: το θέατρο, εκεί που υπάρχουν όλα. Σώμα - λόγος - βίωμα - εικαστικά - μουσική.
Τα βήματα της την οδηγούν στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου και γίνεται ηθοποιός.
Αγαπά τις εικόνες και τις βάζει σε λέξεις, έτσι γράφει ποίηση.
Ένα άλλο όνειρο «θερινής νυκτός» με νερό και παιχνίδι την οδηγεί στη Σχολή Αφηγηματικής Τέχνης. Της αποκαλύπτεται ένας άλλος κόσμος και μια νέα μεγάλη αγάπη. Γίνεται παραμυθού και λέει ιστορίες.
Όπου σταθεί, της αρέσει να λέει τις ιστορίες που έχει στο μυαλό της.
Σε σχολεία, βιβλιοθήκες, δρόμους, γειτονιές.
Ίσως κάποιο παραμύθι μια μέρα να την φέρει κοντά σας.


Βιργινία Κοκκίνου
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη που φιλοξενεί τη μισή Ελλάδα. Από μικρή ανήσυχο πνεύμα, ήθελε να γίνει δημοσιογράφος, τραγουδίστρια, ηθοποιός αλλά τελικά επέλεξε τη μετάφραση για να μπορεί να γνωρίζει μέσα από τις λέξεις τους ανθρώπους και τον κόσμο τους. Από μικρή της άρεσε να γράφει ποιηματάκια και να λέει στα αδέρφια της δικά της παραμύθια, συνήθεια που, από ότι φαίνεται, δεν την έσβησε ο χρόνος, γιατί όλο και κάτι σκαρώνει με τις λέξεις. Αυτό το παιχνίδι με τις λέξεις ίσως να την οδήγησε και στη Σχολή Αφηγηματικής Τέχνης του Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών.
Τώρα πια εκτός από το ταξίδι στις γλώσσες του κόσμου ταξιδεύει και με τις ιστορίες ανακαλύπτοντας για άλλη μια φορά πόσο μαγική είναι η ζωή, αρκεί να τη δεις μέσα από τα μάτια του παραμυθά. Έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ παραμυθιού, όπως αυτό του Δήμου Περιστερίου το 2015, στο AthensArt στον Ωρωπό και στο Φεστιβάλ Παραμυθιού της Κύπρου, και συνεργάζεται με δήμους, σχολεία και πολιτιστικούς φορείς.

Καλλιόπη Λιαδή
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και κατάγεται από τη Χίο. Σπούδασε ζωγραφική στη Νέα Υόρκη και έχει κάνει πολλές διαφορετικές διαδρομές στο χώρο της δημιουργικής έκφρασης (συμμετοχή σε εκθέσεις, μουσικά σχήματα και θεατρικές ομάδες, διοργάνωση, επιμέλεια και παραγωγή εκθέσεων, πολιτιστικών προγραμμάτων, συντονισμός εικαστικών εργαστηρίων, αρθρογραφία κ.ά). Όσες ολοκληρώθηκαν είχαν αίσιο τέλος, ενώ κάποιες εξελίσσονται ακόμα. Σημαντικοί σταθμοί στην πορεία αυτή ήταν η εγκατάσταση της στη Χίο (2005 -2009) και η δημιουργία, εκεί, της Αίθουσας Τεχνών Καλλιόπη (2006 – 2013).
Το χειμώνα του 2012 παρακολούθησε τον πρώτο κύκλο του σεμιναρίου «Παρα-Μυθέομαι» με την αφηγήτρια Σάσα Βούλγαρη μπαίνοντας, έτσι, στον κόσμο της αφηγηματικής τέχνης που τώρα εξερευνά. Το φθινόπωρο του 2014 ξεκίνησε το διετές πρόγραμμα της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης του Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών το οποίο ολοκλήρωσε τον Ιούνιο του 2016.  Αυτήν την περίοδο παρακολουθεί το εργαστήρι αφήγησης παραμυθιών της Κατερίνας Βλάχου και το εργαστήρι «360 μοίρες» της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης του Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών.
Της αρέσει να ακούει παραμύθια, το μπλε του σούρουπου, η ποίηση και η σιωπή. Πιστεύει στη συνεργασία, στην καλή διάθεση και το φως..




LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...